Życie nabiera spójności wtedy, gdy jego centrum nie zajmuje przypadek czy wygoda, lecz Bóg. To On nadaje kierunek wyborom i sens codziennym wysiłkom.

Bycie uczniem nie jest rolą ograniczoną do określonego miejsca czy czasu. To postawa serca, którą można realizować w każdej przestrzeni życia. Rodzina, parafia, wspólnota, środowisko pracy czy zwykłe sąsiedztwo mogą stać się miejscem wzrastania w wierze i miłości, jeśli są przeżywane świadomie i odpowiedzialnie. Nie chodzi o nadzwyczajne gesty, lecz o wierność w tym, co małe. To ona stopniowo kształtuje serce ucznia i prowadzi ku temu, co naprawdę ważne.

Zwyczajność zamienia się w drogę duchowego dojrzewania, a całe życie — w przestrzeń spotkania z Bogiem.

Jeśli chcesz w świeckich warunkach życia służyć Panu Bogu jako osoba konsekrowana, to zajrzyj  proszę do tego linku http://ischkrola.opw.pl/index.php/mlodzi-pytaja , by znaleźć odpowiedzi na często zadawane pytania.