|
||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||
|
|
||
| Katechetom, którzy odwiedzają naszą
stronę, TEMAT : Specyfika i realizacja powołania do życia Cele : - zapoznanie ze specyfiką powołania do Instytutu Świeckiego,
Metoda : pogadanka, dyskusja, wykład. PRZEBIEG ZAJĘĆ
1. Wprowadzenie
– nawiązanie do poznanych form powołania :
kapłańskiego, zakonnego, do życia w rodzinie, do macierzyństwa,
do ojcostwa. Przypomnienie,
że każde powołanie ma źródło w powszechnym powołaniu wszystkich ochrzczonych do świętości. Chrzest i bierzmowanie
wszystkich zobowiązują do dawania świadectwa o Chrystusie.
2. Porządkowanie rozsypanki – co
jest charakterystyczne dla osób świeckich, a co dla osób konsekrowanych. Młodzież dyskutuje i porządkuje następujące
określenia : rzetelność w pracy, oddanie, modlitewne rozmyślanie,
codzienna Msza święta, poświęcenie, ambicje, pokora, posłuszeństwo,
czystość, wytrwałość, solidność,
obowiązkowość, modlitwa brewiarzowa,
ubóstwo, umiejętność wyrzeczenia się, otwartość,
umiejętność współżycia, wyrozumiałość,
radość, zadowolenie, sumienność,
dostrzeganie potrzeb innych, praca zawodowa, dokształcanie się, korzystanie z osiągnięć techniki....
Wszelkie dylematy młodzież powinna rozwiązać samodzielnie tzn. bez sugestii prowadzącego.
3. Prowadzący prowokuje dyskusję
: Czy można połączyć te wartości w jedno? Należy
zwrócić uwagę na to, że wszystkie wartości są zgodne z modelem życia chrześcijańskiego. Krótki wykład
: Istnieje powołanie, które łączy w sobie świeckość i konsekrację czyli pełne oddanie się Bogu. To INSTYTUTY ŚWIECKIE. Gromadzą one ludzi, którzy w zwykłych, świeckich warunkach oddają się w pełni Bogu i ludziom realizując rad ewangeliczne. Pozornie ludzie ci nie różnią się od innych. Jak wszyscy świeccy pracują zawodowo, mieszkają z własną rodziną lub samotnie, nie wyróżniają
się też ubiorem. A jednak, gdyby przyjrzeć się im bliżej to dostrzeżemy, że żyją inaczej. Ta inność polega głównie na tym, że ich system wartości jest ukierunkowany
na Boga : to codzienna Msza św. modlitwa ( zarówno brewiarzowa jak i rozmyślanie ),
to lektura książek religijnych, ale to także ofiarna pomoc bliźnim, rzetelna praca, umiejętność rezygnacji z własnych potrzeb i wychodzenie naprzeciw potrzebom bliźnich, to radość i pogoda ducha mimo różnych trudności. A wszystko to ze względu na Królestwo Niebieskie. Dla nich najważniejsze
jest to, by życiem dać świadectwo o miłości Boga do człowieka i to każdego nawet najbardziej opuszczonego.
Często tam, gdzie nie może dotrzeć kapłan ani zakonnik, dociera członek Instytutu, bo pozornie niczym się nie różni od zwykłych ludzi. Przez wiele wieków uważano, że świeckość i konsekracja wzajemnie się wykluczają.
Czas jednak pokazał, że można te dwie rzeczywistości połączyć w jedno. W 1947r. papież Pius XII ogłosił Konstytucję apostolską Provida Mater Ecclesia W ten sposób Kościół zatwierdził to co od pewnego czasu istniało w Nim. Konsekracja członków Instytutów Świeckich dokonuje się tak jak zakonników,
przez złożenie trzech ślubów. Różnica polega na sposobie realizacji tych ślubów. Ubóstwo ma dowieść światu, że można żyć wśród dóbr doczesnych i można korzystać ze zdobyczy cywilizacji i postępu, nie oddając się im w niewolę. Czystość ma pokazać światu, że można kochać bezinteresownie
i ofiarnie, czerpiąc z Bożego Serca, że można radośnie oddać się wszystkim, bez wiązania się z kimkolwiek, troszcząc się w szczególny sposób o najbardziej opuszczonych.
Posłuszeństwo ma dowieść światu, że można być szczęśliwym nie zatrzymując dla siebie prawa osobistego wyboru, lecz pozostając do całkowitej Bożej dyspozycji, zgodnie z tym, czego wymaga codzienne życie, znaki czasu. Ta „pełna konsekracja życia oparta na radach ewangelicznych oraz obecność w świecie, zmierza z całym poczuciem odpowiedzialności
do przekształcenia tego świata od wewnątrz”
(Provida Mater Ecclesia ) Wierność radom ewangelicznym wymaga pogłębionego
życia modlitwy, a także ciągłej formacji, by wszystkimi sprawami kierować po myśli Bożej. Apostolstwa
członków Instytutu wynika z samego założenia
– całe życie jest apostolskie, bo do głębi oddane na służbę Bogu i ludziom. Każde słowo, każda decyzja, każdy czyn są narzędziami
miłości Bożej zgodnie ze słowami Chrystusa
: „Po ich
owocach ich poznacie.”
W dzisiejszym świecie ważne jest, aby chrześcijanin
nie ogłaszał sam, kim jest, ale żeby raczej został jako taki rozpoznany przez innych dzięki stylowi życia jakie prowadzi. Tylko wtedy jego świadectwo będzie autentyczne i skuteczne. Dlatego członkowie Instytutów zachowują prawie zupełną dyskrecję w swoim środowisku.
4. Czas na pytania młodzieży.
5. Wspólne redagowanie notatki. Powinna ona zawierać następujące informacje: 6. Zakończenie katechezy modlitwą o powołania do życia konsekrowanego w świecie |
||